ΛΑΜΠΑΔΗΦΟΡΙΑ 2018 - ΜΝΗΜΗ ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΤΟΥ ΠΟΝΤΟΥ

Για τη συμμετοχή αρκεί ένα μαύρο η μπλε μπλουζάκι & η διάθεσή μας !! 
Δάδες θα δοθούν πριν την εκκίνηση.

Ο θάνατος του «καλλιτέχνη» και ο εθνομηδενισμός

Γράφει ο Τάσος Αναστασίου 
Ας προσέχανε, είπε ο Δημήτρης Πουλικάκος για αυτούς που κατέφυγαν σε ψυχίατρους και ψυχολόγους τα τελευταία χρόνια, ενώ χαρακτήρισε άθλιο τον λόγο του Μίκη Θεοδωράκη στο συλλαλητήριο της Αθήνας. Αναμενόμενο για έναν άνθρωπο που δεν έφερε καμιά αντίσταση στα όσα γίνανε και εξακολουθούν να γίνονται στη χώρα μας τα τελευταία χρόνια και που, ακόμα και στα γεράματά του, συνεχίζει να πιθηκίζει αμερικάνικα παλιά τραγούδια σαν να ήταν φολκλορικός διασκεδαστής του Ντόναλντ Τραμπ.
«Τιμή μου αν ήμουν κομμουνιστής, αλλά δεν είμαι», είπε ο Μίλτος Πασχαλίδης, ακολουθώντας την καραμέλα της θρησκειοποίησης της αριστερής ιδεολογίας ως κάτι άφταστο, υπερβατικό, βωβός κι αυτός για την ασέλγεια πάνω στον ελληνικό λαό. Λογικό για έναν μουσικό που ο μοναδικός λόγος που κάνει καριέρα είναι η αριστερή ταυτότητα και τα μοδάτα «επαναστατικά» φουλάρια.
Βουλωμένα τα στόματα και των Θανάση Παπακωνσταντίνου, Σωκράτη Μάλαμα και Γιάννη Αγγελάκα παρ’ όλο που – ασυνείδητα προφανώς– ακολουθούν μουσικοσυνθετικά έναν ελληνικό δρόμο. Στιχουργικά, όμως, και γενικότερα η στάση τους εγκλωβίζεται στη φετιχολατρία του εθνομηδενισμού, σε βαθμό που, η μοναδική αντίδρασή τους σε όλα αυτά τα χρόνια, είναι οι συναυλίες για.. την Ηριάννα. Αντί να πάρουν από το χεράκι την ημι-άνεργη και αποχαυνωμένη νεολαία και να την οδηγήσουν σε μια εθνική και κοινωνική απελευθέρωση.
Ο κατάλογος δεν έχει τέλος για τους σύγχρονους μουσικούς και λοιπούς καλλιτέχνες που πασχίζουν να εκτονώσουν την επαναστατικότητά τους, αλλά δεν τους αφήνουν οι αντιπατριωτικές ιδεοληψίες τους.
Στη χώρα που ζούμε, η δημόσια περιουσία έχει εκχωρηθεί για έναν αιώνα, κατηγορούμενοι για λαθρεμπόριο ελέγχουν την ενημέρωση, πιλότοι πεθαίνουν από τις εντάσεις και τις προκλήσεις γειτόνων που κρατούν αναίτια αιχμάλωτους συμπατριώτες μας, ο τζόγος και τα ναρκωτικά αποτελούν εφιαλτικές τεχνητές κοιτίδες «ελπίδας και ανάτασης», οι Κυριακές μετατρέπονται σε καθημερινές. Και η καλλιτεχνική ελίτ αδρανεί, σιωπά και βρίσκεται στον πολύχρωμο ψευτόκοσμό της, οπλίζοντας αριστερόμετρα για να διαγωνιστεί ποιος την έχει μεγαλύτερη (την αριστεροσύνη). Κυριευμένη από έναν ιδιότυπο γενιτσαρισμό, επιλέγει να πει την εξυπνάδα της με παλαιού τύπου φανφάρες μόνο όταν σκοπεύει να αποδομήσει ή να συκοφαντήσει την εθνική ταυτότητα.
Η απουσία πραγματικών οραμάτων από τους σύγχρονους μουσικούς μας συντελεί στην υιοθέτηση μιας εικονικής επαναστατικότητας και μιας λεκτικής δήθεν αντίστασης, οι οποίες τα μόνα αποτελέσματα που επιφέρουν στα λαϊκά ακροατήρια έχουν επιδεικτικό περιεχόμενο και καταναλωτικό πρόσημο: τζίβες στο μαλλί, αναπτυγμένη γενειάδα, καπελάκι αλά Φιντέλ Κάστρο, παπουτσάκι Αντίντας και μπλουζάκι Τσε Γκεβάρα με 9,90 από τα μολ, τιμή ευκαιρίας.
Οι τραγουδοποιοί αποτελούν την «αριστερά» που πάντα ονειρευόντουσαν οι ακροδεξιοί φασίστες και οι κεντρώοι φιλελέδες. Η ιστορία θα γράψει για αυτούς ότι όχι μόνο δεν έδωσαν καμία μάχη, αλλά –ακόμα χειρότερα- τάχθηκαν στρατηγικά με τους εχθρούς του λαού. Ο Μίκης Θεοδωράκης κάποτε αντιστάθηκε και έγραψε ιστορία, αυτοί θα βυθιστούν στη λήθη.

Πρόσκληση, 4/5

4/5/2018 | Αθήνα | Εκδήλωση Άρδην:

“Η τουρκική απειλή και η αναδόμηση της ελληνικής κοινωνίας”


Γ. Καραμπελιάς: Θα κατορθώσει η Ελλάδα τον 21ο αιώνα να παραμείνει ανεξάρτητο κράτος; (βίντεο)

Γ. Καραμπελιάς: 
«Θα κατορθώσει η Ελλάδα τον 21ο αιώνα να παραμείνει ανεξάρτητο κράτος;» 

Εφημερίδα ΡΗΞΗ, Μάρτιος 2018


Η εκπαίδευση της αποδόμησης

Εφημερίδα ΡΗΞΗ
 Μάρτιος 2018, σελίδα 8
Η εκπαίδευση της αποδόμησης
 γράφει ο Σπύρος Βαζούρας

Μια σημαντική διάκριση των πληροφοριών, των εννοιών και των οντοτήτων βασίζεται στο κριτήριο της φύσης της αξίας τους, δηλαδή αν διαθέτουν μια εγγενή, εσωτερική και έμφυτη αξία ή παρουσιάζουν μια εργαλειακή, λειτουργική και χρηστική αξία. Κάθε εκπαιδευτικό σύστημα προσαρμόζει τη λειτουργία του πάνω σε αυτό το δίπολο, σε εφαρμογή μιας συγκεκριμένης εκπαιδευτικής πολιτικής. Καμιά, όμως, εκπαιδευτική πολιτική δεν νοείται ως άχρωμη, άγευστη και άοσμη ιδεολογικά, αλλά αντίθετα αποτελεί βασικό κοινωνικό μηχανισμό αναπαραγωγής της κυρίαρχης ιδεολογίας. 

Ευαγόρας Παλληκαρίδης, όταν η Παιδεία χρειάζεται πρότυπα ...

Ευαγόρας Παλληκαρίδης,
 όταν η Παιδεία χρειάζεται πρότυπα ..


Ο Γιώργος Καραμπελιάς στη Λιβαδειά, 28.02.2018 (video)




Στην κατάμεστη αίθουσα εκδηλώσεων του Διοικητηρίου στη Λιβαδειά, πραγματοποιήθηκε την Τετάρτη 28 Φεβρουαρίου 2018, η παρουσίαση του βιβλίου του Γιώργου Καραμπελιά "Το Δημοτικό τραγούδι, αποτύπωση της ιδιοπροσωπίας του νεότερου ελληνισμού".
Για το βιβλίο μίλησαν η καθηγήτρια - φιλόλογος Σοφία Κορογιάννου, Πρόεδρος του Χορευτικού Λαογραφικού Ομίλου Λιβαδειάς (ΧΛΟΛ), ο ιατρός Νίκος Κελέρμενος και ο ίδιος ο συγγραφέας του βιβλίου, Γιώργος Καραμπελιάς
Τον συντονισμό της εκδήλωσης είχε ο εκπαιδευτικός Χρήστος Δαμιανίδης, Πρόεδρος της ΕΛΜΕ Βοιωτίας. 
Μετά την παρουσίαση του βιβλίου, η εκδήλωση συνεχίστηκε με δημοτικά τραγούδια, τα οποία ερμήνευσε ο Βοιωτός καλλιτέχνης Δημήτρης Κοντογιάννης, ενώ χορευτικά πλαισίωσε την εκδήλωση η ομάδα του ΧΛΟΛ.

"Το βιβλίο για το δημοτικό τραγούδι έχει έναν υπότιτλο που είναι η ουσία του βιβλίου. Αποτύπωση της ιδιοπροσωπίας του νεότερου ελληνισμού. Δεν είναι ένα βιβλίο που παρουσιάζει απλώς κάποια δημοτικά τραγούδια, όπως υπάρχουν πάρα πολλά τέτοια βιβλία, αλλά προσπαθεί να δει ποιο είναι το ιδιαίτερο χαρακτηριστικό της ιδεολογίας του ελληνισμού όπως φαίνεται μέσα από το δημοτικό τραγούδι. Ένα δημοτικό τραγούδι που γράφτηκε μετά την άλωση της Κων/πολης ..."Μέσα με δέρνει ο θάνατος, ν όξω με δέρνει ο Τούρκος, κι απ' τη δεξιά μου την πλευρά Φράγκος με πολεμάει" ....νομίζω ότι αποτυπώνει την πραγματικότητα του ελληνισμού για 8 αιώνες ..." δήλωσε μεταξύ άλλων ο συγγραφέας του βιβλίου και επικεφαλής της Κίνησης Πολιτών ΑΡΔΗΝ Γιώργος Καραμπελιάς.